Lizbon’da başlayan barınma eylemleri, gençlerin yaşama hakkını savunuyor

Portekiz’in bazı bölgelerinde güçlü etkili olan Charles; ünlü fırtına, okul ve iş yerlerini kapattı; ben gibi yürüyüş yapmak isteyenleri engelledi, ancak Lizbon’un Rossio Meydanı’nda barınma hakkı için mücadele eden eylemcilerin son bir geceyi bu çadırlarda geçirmesine kalkmadı. İnsanca yaşam hakkı için mücadele eden “Lizbon Kampı” (Acampada de Lisboa) hareketi, Charles fırtınası nedeniyle sonunda çadırları kaldırma kararı verdi; fakat farklı etkinlik ve düzenlenen direniş süreç devam ediyor. Dijital) zirvesi ile olarak Çadır Zirvesi düzenleniyor; zirvenin sembolik belirtisi de kamu alanı temsil ediyor. Görüşler şu çelişkiye odaklanıyor: Şehir bir yandan saray gibi seyahat cennetleri olarak ayrıca başta gençlerin maaşları kira ödemelerini karşılamıyor.

Barınma temel bir hak mı, değil mi?

İçme suyuna erişim, sağlık ve eğitim hizmetleri birer toplumsal hak sayılır mı? Peki, insanlık onuruna uygun yaşanabilecek bir evin kirasını ödeyebilecek gelire sahip olmak bir hak sayılmalı mı? Lizbon’da aylarca devam eden çadır eylemi, bu önemli soruyu Avrupa’nın merkezinde yeniden gündeme getirdi. Söz konusu yalnızca bir konut krizi olmaktan öte; konut öncelikli bir|en) hakkı sayılmasını sağlamak için verilen kapsamlı savaş.

Avrupa’da barınma krizine karşı ortak tepki

Gösteriler; İspanya düzenlenen benzer etkinlikler ile bir arada, Fransa ve Alman hükümetlerin ekonomi politikalarına gösterilen tepkiler da artıyor. Artan barınma enflasyonu tüm Avrupa’da bir öfke hissediliyor. 10 Ekim’de özellikle başlatılan kira hakkı kamuoyu gösterileri Lizbon’a yayılırken; Rossio Meydanı’nda ve Porto'daki Porto’daki çadırlar kuruldu. Protestocular, kira ödeyenlerin tahliyesini kolaylaştıran yasa geri talep ediyor. Yeni kira fiyatları yasası, sağ hükümetin sorunu daha derinleştirecek. Genç nüfus özellikle daha fazla ve 2015’ten beri konut ücretleri ülke geneli yüzde 169 artmış durumda. Porto yüzde 180 ve Lizbon ise 186. Portekiz Bankası’na göre bütün genelinde üç yüz bin konut mevcut. 2011’de ekonominin mali çatısı döneminde yardım sağlayan Avrupa Komisyonu, ECB ve IMF; devlet bütçeye kısıtlamalar uyguladı. Bu bu nedenle gelişmeler öncelikle özel sektöre bırakıldı. Yüksek turist akışının kira fiyatları artmasında büyük rolü olduğu. Ancak sağ iktidar politikası yapılan gösterileri baskı ve müdahale güç kullanarak yoğunca karşı çıkıyor. 25 Ekim’de güvenlik kuvvetleri çadır kamplarını dağıttı; baskınlar ve yaralanmalar yaşandı. 1 Kasım’da başka operasyon gerçekleşti. Bu şiarı oldukça çarpıcı: “Ödemek yapamıyor musun? Çadırını getir”. Konut bulamayan insanlar, barınma krizini kınama etmek için meydanlarda çadır kurdular; hükümet düzenli bu çadırlardan kırıyor. Eylemciler geçici sığınakları kıssa da toplumsal direniş sürecek çünkü polis müdahalesi barınma sorununu halletmeyecek.